juli 2009, Uzonca Băi

Juli, hitte, vakantie. Deze woorden staan voor het mini-tiener kamp. Een vakantiekamp voor jongeren van 13 tot 16 jaar. Dit jaar werd het georganiseerd van 13 tot 20 juli in Ozunca Băi, in de regio Covasna. Er waren 54 deelnemers, dit was ongeveer het dubbele ten opzichte van het vorige jaar. Elf stafleden hielpen hen door de diverse programmaonderdelen heen. Soms pasten we onderdelen naar aanleiding van vragen en wensen van de deelnemers. Zo werd de badactiviteit op veler verzoek herhaald. Daarnaast was er een bergtocht, een geluksjacht, verschillende buitenspelen, handvaardigheidactiviteiten en niet te vergeten een tocht naar Baraolt, waar we een kerkdienst bijwoonden in de plaatselijke Gereformeerde kerk.

Het themawoord voor dit jaar was vertrouwen. Hier spraken we over naar aanleiding van het verhaal over Zacheüs. (Lucas 19: 1-10). `s Ochtends, in kleine groepjes, spraken we over de volgende vragen: Wie ben ik? Vertrouwen in mezelf en vertrouwen in anderen. Kan ik God vertrouwen? Wie is Hij? God heeft mij gemaakt naar Zijn evenbeeld enz. `s Middags hadden we simultaan twee groepen voor de kinderen. De ene groep voor hen die een verslaafd familielid hebben, de “familierelatie groep”. De andere was de zelfreflectiegroep. Voor hen die meer zelfinzicht wilden krijgen.

Het hoogtepunt van de dag was, denk ik, het kampvuurprogramma. Dit programma bestond uit verschillende onderdelen; fotonostalgie, kwisjes, vakantiekamptelevisie met nieuws, sport, weersverwachting en talkshows. Natuurlijk niet te vergeten de reclames en het kamptheater. Het laatstgenoemde was een moderne vertaling van het verhaal van Zacheüs. En dan mochten natuurlijk het kampvuur en de liedjes niet ontbreken.

Het was een vreugde en voorrecht om samen te werken met de stafleden. We konden het goed vinden samen, tijdens de ochtendbesprekingen met de staf hing er een prettige sfeer. Ik hoop dat we volgend jaar weer zo`n kamp kunne organiseren. Graag tot ziens in het volgende jaar!

Joiţa Nicoleta (Letti), staflid (student)

Kampavonturen – verteld door de tieners

Er is een gezegde: “eind goed, al goed”. Voor dit kamp was dit op mij van toepassing. Ik was in Boedapest toen ik via familie te horen kreeg dat ik naar dit kamp zou gaan. Mijn moeder had me opgegeven zonder het me vooraf te vragen. Terugkijkend vond ik dit een goed idee, hoewel ik daar in eerste instantie heel anders over dacht. Aan het eind van een lange heenreis moesten we, voorzien van onze bagage, nog een “interessante” trektocht maken. Vlak voordat we op de plaats van bestemming aankwamen arriveerde de truck die ons en onze bagage eigenlijk had moeten ophalen. Dat had wel humor! En toen waren we er, bij onze berghut. Was dit het pension met engels toilet? Nadat we van onze verbazing bekomen waren vertelden de organisatoren wat de huisregels ofwel “hutregels” waren en werden we rondgeleid.

Ik ben bang dat `s nachts Finczi`s (staflid) vertrouwen in ons aardig geslonken is. `s Ochtends waren we behoorlijk gebroken. Tijdens het zingen en de bezinning kwamen we weer enigszins tot leven. Ik vond de bezinningsmomenten erg fijn, vooral als Jani sprak. De eerste dag was de weersvoorspelling nogal onheilspellend, maar gelukkig viel dat allemaal mee.

Ik vond de groepsspelen erg leuk, vooral „ oorlogje met nummers”. We hadden veel succes hier in vanwege ons bijzondere wapen: de verrekijker. Ook de activiteiten in kleine groepjes waren erg leuk. Het allerleukst vond ik de groepsdiscussies. Vele ervaringen rijker ben ik weer naar huis gegaan. Volgend jaar wil weer, zeker weten. Ook al zijn er alleen maar tenten om in te verblijven. Bedankt voor alles.
Sámuel Balogh (13 jaar, Târgu Mureş)

Sámuel is on the left

In het vakantiekamp van Ozunca Băi heb ik aan heel veel dingen meegedaan. Bijvoorbeeld de klimtocht naar de top van de berg Murgo, het bad, de groepsspelen en de lessen van de stafleden. Het thema van deze week was Vertrouwen. In dit kamp had ik de mogelijkheid om los te komen uit het dagelijkse stadse leven met computers en televisie. Daarnaast heb ik vele neiwue vrienden gemaakt. De laatste nacht was heel spannend. We sliepen in buiten naast het kampvuur. Ik voel dat ik door dit kamp een stapje dichter bij God ben gekomen.
Győző Ugron (13 jaar, Târgu Mureş)

Gyöző is in the middle with the book

Om u te laten zien hoe het kamp verlopen is, vertel ik over hoe de dag verliep. Het dagelijkse programma zag er globaal als volgt uit: wakker worden, ochtendgymnastiek, een lekker ontbijt en vervolgens themagesprekken onder leiding van een staflid. De inleidingen waren allemaal gebaseerd op het verhaal van Zacheüs. Elke dag bespraken we dit verhaal vanuit een andere invalshoek. Vertrouwen was het centrale woord gedurende het kamp. Vertrouwen in jezelf, in anderen, in God enzovoort. Daarna discussies in kleine groepjes en vervolgens was er tijd voor spel. Vervolgens kwam de lunch. Het middagprogramma kende een vrijer karakter. We haden verschillende mogelijkheden zoals: glasschilderen, kraalkettingen maken, lezen enz. Daarna moesten we dan hout sprokkelen voor het kampvuur. Na het avondeten hadden we het kampvuurprogramma. Natuurlijk waren er ook wel middagen dat we de hele tijd gingen zwemmen of gingen trekken in de bergen om ons heen.

Ik vond dit kamp leuk vanwege: het zingen, de spelletjes, de trektochten etc. Het leukst vond ik de kennismaking met de anderen. De gesprekken die je had in je vrije tijd , tijdens het eten of naast het kampvuur. Het was voor mij de tweede keer dat ik ging, maar ik ken iemand die al voor de zevende keer ging. Volgend jaar moet je ook mee gaan, je gaat het vast heel leuk vinden!
János Nagy (bijnaam Kleine Johny, 16 jaar, Odorheiu Secuiesc)

"Little-Johnny" the meteorologist