|
|
|
|
|
De treden* en de stress
Nazorg zomerkamp, Bucin CE kampterrein
2-9 juli 2011
*(De psalmen 120-134 worden geleidelijke psalmen genoemd of bedvaartsliederen)
Marika begint haar verslag met de aankomst. Ze noemt zichzelf: ´Een familielid van een verslaafde, een gelukkige moeder en echtgenote´. Haar man woonde in een supportgroep, waar hij het korte programma volgde in Ozd. Sindsdien onthoudt hij zich vrijwillig. We vermoeden dat dit maken heeft met haar ´gelukkige´ uitstraling.
Op de eerste dag van het kamp ondervond ik een plezierige verrassing: veel deelnemers van het kamp begroetten elkaar met vriendelijke omhelsingen. Iedereen was vriendelijk, velen wilden kennis met ons maken. Ik hield van de liederen, die prachtig gezongen warden en ook het spelen op de gitaar. De spirituele schoonheid van het kamp kwam door de aanbiddingen. De pelgrimsliederen waren het onderwerp van de aanbiddingen. Nee, ik ben stil geworden, ik heb mijn ziel tot rust gebracht (ps. 131:2). Het leek of mijn tranen langzaam verdwijnen. Ik heb geleerd mijn ziel tot rust te brengen.Het was erg goed om de aanbiddingen bij te wonen.
Ik leerde veel van mijn groepsgenoten tijdens de discussies, het was goed om te luisteren naar elkaars bekentenissen. Ik realiseerde me dat ik me verrijkt heb met vertrouwen, ik heb geen redden om bang te zijn. ‘Want Ik, de Here, uw God, grijp uw rechterhand vast, die tot u zeg: Vrees niet, Ik help ‘. Vaak had ik vreugdetranen wanneer ik dacht aan onze situatie, de wonderlijke verandering en onze aanwezigheid in het kamp. Dank je wel, groep! Dank je wel, Ozd!
Vanaf hier kun je het verslag lezen van Éva Bartha en Kálmán Adorján:
Dit jaar werd het nazorg zomerkamp georganiseerd begin juli op het Bucin CE campingterrein. Het was goed te constateren dat het aantal deelnemers de 90 overschreden (36 mannen, 29 vrouwen, 21 kinderen, 11 medewerkers). Het was ook mooi om te zien dat de kinderen nauw betrokken warden bij het programma, in het bijzonder bij de avondprogramma’s. Ze organiseerden tv uitzendingen vanaf het kamp. Tijdens de devoties in de morgen konden de volwassen deelnemers over het heil, lachen en tranen, angst voor God, vergeving, de rol vna Christus en de aanbidding naar aanleiding van de pelgrimsliederen, psalm 120-134. Intussen probeerden Móni Nagy en Dávid Adorján interesse op te wekken bij de kinderen om spelletjes te spelen, liederen te zingen en leren over de gelijkenissen van Jezus.
De stess, die genoemd wordt in de aanhef van het verslag kwam niet door de moeilijkheid van de ‘treden’ (Het verwijst naar omhoog gaan op de tra. Pelgrimsliederen wordt in de oude hongaarse vertaling ‘Lied van een trap’ genoemd. Het belangrijkste punt in de discussie ‘s morgens was de stress in relaties, onderwijs voor de kinderen, binnen het werk, over de financiële situatie.
Een nieuw aspect van het programma was de discussie in de middag. We spraken over doelen binnen de support groepen in de verschillende steden. Hoe gaan we dit organiseren, wat is belangrijk? Het onderwerp was ingebracht door een van de deelnemers. De devotie werd geleid door een andere person. Dus iedereen die wilde, kon actief deel nemen aan het programma. Ons doel was de deelnemers aan de supportgroep te activeren, een leidende rol te nemen om het programma goed te laten lopen. Het was goed naar de gang van zaken te kijken binnen elke groep, de problemen te zien. En natuurlijk vrienden van elkaar te worden. De vrouwengroepen nodigden elkaar uit na het kamp.
Acht bewoners van het Therapeutisch Centrum hebben het kamp bijgewoond. Zij konden ervaren hoe het voelde om zich aan te passen aan de omstandigheden en het bevinden tussen vreemden. Zij hadden de mogelijkheid om hun sociale vaardigheden te oefenen wat ze hebben geleerd in het Centrum. Zij hadden alleen de theoretische kennis tot nu toe en konden dit alleen gebruiken in de omgeving van Ozd.
|
|
