|
|
|
|
|
Onze reis naar Bonus Pastor in Roemenië
oktober 2011
Op 26 oktober vertrokken Ans Visscher, Harry van der Stege en Cor Kiers naar Cluj Napoca in Roemenië. We werden opgehaald door Éva Adorján. Onderweg scheidden de wegen van Ans zich van Harry en Cor. Zij ging met Éva door naar Ozd en Harry en Cor stapten over in de auto van Endre Erdő om naar Tîrgu Mureş te rijden. Waarom scheidden onze wegen zich? Ans ging crea workshops geven in de kliniek in Ozd. Harry en Cor zouden zich bezighouden met zaken op het kantoor van de stichting in Tîrgu Mureş.
Op donderdag 27 oktober ontmoetten Harry en Cor elkaar weer tegen in het kantoor van de stichting. Harry voerde vele gesprekken met medewerkers binnen het kantoor en Cor hield zich samen met Ildiko bezig met de Nederlandse website. ’s Avonds werden we door de familie Magdó uitgenodigd om naar een concert te gaan en voor de maaltijd. We werden vergezeld door een groep mensen met een beperking en hun begeleiders van de Stichting Careander uit Nederland. Zij boden een busje aan aan de dagbesteding.
Op vrijdag 28 oktober waren we vroeg in het kantoor. Tot 11.00 uur vervolgden Harry en Cor de werkzaamheden van de vorige dag. Vervolgens gingen we naar de Dacia garage in de stad, waar een prachtige rode Dacia klaarstond, die gefinancierd was vanuit Nederland. Na alle plichtplegingen betreffende de koop van de auto gingen Endre, Ildiko, Harry en Cor op weg naar Ozd. Natuurlijk in de nieuwe wagen.
In de kliniek in Ozd waren er op dat moment 10 cliënten. Een cliënt ging Harry en Cor voor naar hun kamers en de bedden werden opgemaakt. Het was goed om Ans weer te zien. Zij had de afgelopen dagen workshops gegeven aan een stel gemotiveerde cliënten. Kaarten maken, macrameeën, kerstaccessoires….voor alles waren ze in. Ans hoopt dan ook van harte dat deze activiteiten voortgezet worden ook als ze weer terug is in Nederland. Voor het avondeten hebben we een wandeling gemaakt door Ozd. Het was per slot van rekening prachtig weer. Na het eten gingen Endre, Harry en Cor naar het kasteel. In het kasteel was een grote groep ouderen en jongeren uit de kerkelijke gemeente van Halle (Duitsland) bezig om het kasteel te restaureren. ’s Avonds werd Endre uitgenodigd om een toewijding te houden. Harry en Cor vergezelden hem. Ans had ook ’s avonds een workshop en was dus verhinderd om mee te gaan. Zij had in de vorige dagen al kennisgemaakt met de groep uit Duitsland.
Er werden liederen gezongen, persoonlijke verhalen verteld en Endre hield een toespraak over Nehemia 2: 11-18 en maakte de parallel tussen de herbouw van Jeruzalem en de restauratie van het kasteel in Ozd.
‘Zo kwam ik in Jeruzalem aan. Na drie dagen trok ik er met enkele mannen in de nacht op uit. Ik had niemand verteld welke plannen mijn God mij voor Jeruzalem had ingegeven, en het enige dier dat ik bij me had, was het dier waarop ik reed. Die nacht ging ik door de Dalpoort en langs de Drakenbron naar de Mestpoort, om de neergehaalde stadsmuren en de door vuur verteerde poorten te inspecteren. Ik ging door naar de Bronpoort en naar de Koningsvijver, waar mijn rijdier niet verder kon. Daarom klom ik die nacht door het Kidrondal omhoog om de muur te inspecteren, en door de Dalpoort keerde ik terug. De stadsbestuurders wisten niet waar ik heen was gegaan en wat ik aan het doen was, want de Joden, of ze nu priester waren, vooraanstaand burger, bestuurder of ambtenaar, had ik nog niets verteld. Maar nu zei ik tegen hen: ‘U ziet in welke ellende wij verkeren: Jeruzalem ligt in puin en de poorten zijn in vlammen opgegaan. Laten we de stadsmuur weer opbouwen, zodat we niet langer het mikpunt van spot zijn.’ Ik vertelde hun dat mijn God mij bescherming geboden had, en ook bracht ik de woorden van de koning over. ‘Laten we dan meteen met de herbouw beginnen,’ zeiden ze, en ze pakten het werk voortvarend aan’.
De avond werd geëindigd door iedereen persoonlijk welterusten toe te wensen. Kort daarna nam Endre Erdő afscheid van ons. Hij vertrok weer naar zijn vrouw in Tîrgu Mureş.
Zaterdag 29 oktober waren er gesprekken met cliënten, begeleiders, wandelingen door het dorp en een bezichtiging van het kasteel. Ook bezochten Harry en Cor de plaatselijke kerk en hadden een kort gesprek met de predikant. ’s Middags ging ook Ans mee naar het dorp en we bezochten onder andere de plaatselijke supermarkt. Aan het einde van de middag maakten we kennis met Éva Bartha. Harry en Cor werden uitgenodigd om aan het begin van de avond de maaltijd in het kasteel bij de Duitse groep te nuttigen. Er werd daar een presentatie over de historie van het kasteel gedaan. De avond werd samen met de cliënten doorgebracht. Hun ervaringen van de workshops gedeeld met elkaar. Dit onder het genot van limonade en chips. We kunnen samen concluderen dat het werk van Ans erg nuttig is geweest deze dagen en dat er nu al weer gedacht wordt aan een vervolg!
Harry sprak aan het eind van de avond over het thema ‘Waardevol zijn’. Hij las Johannes 3:16
‘Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft’.
Ook las hij uit het Bijbelboek Exodus 19:5 ‘Als je mijn woorden ter harte neemt en je aan het verbond met mij houdt, zul je een kostbaar bezit voor mij zijn, kostbaarder dan alle andere volken – want de hele aarde behoort mij toe’. Éva Bartha vertaalde het voor de cliënten.
De volgende morgen vertrokken we weer naar het vliegveld, door Éva.
We mogen terugkijken op een fijn en geslaagd bezoek aan de Stichting Bonus Pastor in Roemenië en danken hen nogmaals voor hun gastvrijheid en wensen hen Gods zegen toe in hun werk.
Rapport van Cor Kiers
|
|
