Wat verwacht u van advent en wat krijgt u en wat geeft u deze kerst? December 2011 Iemand zei dat er op een dag, toen Oost-Berlijn nog tot het communistische regime behoorde dat ze een vrachtwagen met vuilnis leegden in West-Berlijn. West-Berlijn zou hetzelfde kunnen doen, maar in plaats daarvan zonden ze een vrachtwagen met keurig ingepakte blikken voedsel, brood en melk naar Oost-Berlijn. Op de bovenkant van de vracht stond geschreven: ‘Iedereen geeft wat hij of zij heeft!’

Onze adventsverwachtingen werden overtroffen door Gods gebaar: wij gooien alleen ons vuilnis, onze zonden naar de andere kant, naar Zijn ‘na het leven’. Niettemin zond Hij Zijn Zoon naar ons. Wij verhongeren door de vervulling van ons leven in de wereld van menselijke zonde. Intussen verslingeren we elkaars leven aan egoisme, ijdelheid en misbruik. En Hij heeft ons mooi ingepakt Levensbrood gezonden! Ik bedoel hiermee niet het schandalige onderkomen in Bethlehem wat keurig ingepakt was in een vieze stal, maar ik bedoel dat God antwoordde in verpakking van vergeving.

Jóska, een broeder die lang geleden hersteld is van een alcoholverslaving werd tien jaar geleden voor mij het zichtbare bewijs. Er was een aan alcohol verslaafde man in zijn dorp, die hem steeds belasterde en bespotte, omdat hij zich ergerde dat Jóska genezen was en vooral omdat hij steeds gelukkig was door de liefde van Christus. Op een van de adventsdagen was de man dronken, viel in slaap en viel van zijn hooiwagen. Hij viel in een greppel naast de weg en sliep nog steeds. Het paard liep door zonder zijn baas, maar op de hoek van de weg werd het paard bang van het licht van de Dacia van Jóska. Het paard sprong en belandde op de passagiersstoel van de auto en doodde bijna de chauffeur. Jóska werd in zijn gezicht geschopt, viel flauw en verwondde zich licht. Snel waren zijn wonden geheeld en mocht het ziekenhuis weer verlaten. Natuurlijk was de auto helemaal kapot. De onbewust onverantwoorde doder verwachtte dat hij gevangen genomen zou worden. Wat een advent zou dat worden! Ten slotte hoorde hij tot zijn grote verbazing dat Jóska hem bij de politie verdedigde en de zaak werd geseponeerd, omdat er constant benadrukt werd dat hij hem vergaf omdat Jóska wist wat ‘dronken-zijn’ betekende.

De volgende dag ontmoette ik Jóska en hoorde dat hij opnieuw bespot en aangevallen werd in het dorp. Zelfs ten tijde van het ongeval had hij zijn excuses aangeboden en was erg onder de indruk dat hij niet gestraft werd na zijn misdaad. Alsof Kerst van de onverwachte vergeving helemaal niet gebeurd is in zijn leven. Toch vond Jóska het niet erg dat hij hem had vergeven, hij houdt altijd van hem: ondanks alles onvoorwaardelijk.

Dit is mijn Kerstboodschap! Wij wensen, dom als wij zijn, schijnvrijheid, verlangens waarvan wij denken dat ze goed zijn en ons gelukkig maken. Wij wensen een ingebeelde vrijheid, die er toen ook was in ‘het paradijs’ van Oost-Berlijn. Ondertussen krijgen we van God antwoorden op deze verlangens op een verrassende manier. Hij verpakt zijn antwoord op een andere manier als wij verwachten. Zij antwoorden zijn liefde, omdat Hij er zich van bewust is dat ‘Niemand heeft macht over zijn adem, geen mens kan tegenhouden dat zijn adem vergaat. ’Niemand heeft macht over de dag waarop hij sterft, geen mens ontvlucht het slagveld van de dood. En ook het kwaad – het zal zijn dienaren niet redden.’ (Prediker 8:8) Hij geeft ons eerder Christus, omdat Hij alleen ons vrijheid kan geven.

Ik sprak met een man die wilde scheiden en zijn argument was dat hij ‘bevrijd’ werd door zijn vrouw uiteindelijk te bedriegen en hij wilde haar straffen op deze manier. Twee jaar later, toen hij weer in oud gedrag verviel, huilde hij en zei tegen mij: ‘Nu besef ik dat ik altijd gevangen blijf’. Toen dacht ik dat mijn wens was vervuld, ik dacht dat ik wraak nam en daar een vergoeding voor kreeg. Ik besloot voor mezelf wraak te nemen door weer te gaan drinken. Maar sindsdien walgde ik van mijzelf. Drinken en haar te beliegen gaf me slechts even een opluchting. Tot slot bleef ik met een leeg gevoel zitten, mijn verlangen naar liefde werd bedriegen en gaf me geen voldoening. We stemmen in met de zin uit Prediker en geven ook pijnlijk toe dat ‘Iedereen geeft wat hij heeft…’

Laten we ons afvragen: Wat verwacht u van advent en wat krijgt u en wat geeft u deze kerst? Jezus kwam niet tot ons om aan onze verlangens te voldoen, maar Hij gaf zichzelf als Hemels Brood om onze honger naar liefde te stillen en omdat ‘Iedereen geeft wat hij heeft…..’. Ik vraag me af of ik dit jaar ondankbaar weer geniet van het kerstfeest, als een dronken bestuurder, of nog altijd onverklaarbaar gewijd aan de liefdevolle God.