4-10 juli, 2010

Vorig jaar kwam er slechts één persoon uit Hong Kong. We maakten een grapje tegen Levente Horvath dat we dit jaar terug zouden komen met een hele groep uit Hong Kong. Dit jaar was ik de enige uit Hongarije, de anderen... Gods wegen zijn ondoorgrondelijk. We vertelden onze ervaringen van 2009 aan enkele vrienden en ze wilden graag komen. En ze deden dat ook. Dit jaar hadden we een groep van vijf deelnemers: Fion, Joanna, Phoebe, Vivian (mijn vrouw) en ik.

Het was fijn om weer in Ozd te zijn. Ik was hier reeds vele malen. Bijna elk jaar is er wel wat nieuws of iets wat veranderd is. Ik was blij te zien dat de schuur af was, de schuur waar wij het beton voor gestort hebben. De nieuwe klus was het maken van een kippenhok/konijnenhok, varkenshok. Een multifunctioneel hok dus. Het leek een onmogelijk plan om aan te beginnen, maar met hulp van Brendon Wheeler`s suggesties kwamen we stapje voor stapje op gang. Het zagen en spijkeren vonden we het allerleukste.

De hele week was het bewolkt, het regende bijna elke dag. Maar na twee dagen kon ons dat niets meer schelen, want toen lagen de pannen op het dak. Toen kwamen de eerste bewoners, twee varkentjes, die ons aanmoedigden om door te gaan met ons werk. We maakten een kippenhok, een apart konijnenhok met ruif en leghokken voor de kippen. Joanna vertelde ons dat haar vader meubels maakte. Zij en haar moeder leverden dan altijd kritiek: “hier is het niet goed, dat loopt een beetje schuin” enz. Nu realiseerde ze zich dat het allemaal niet zo eenvoudig was. Zelfs het recht zagen van een plaat board is al lastig. “Ik heb nu veel meer waardering voor zijn werk” vertelde ze. Wie had kunnen denken dat zo`n disharmonische familie uit Hong Kong werkzaam kan zijn, duizenden kilometers verder op, in een klein boerendorpje. Dank aan God de Vader, Hij denkt aan ons, Hij zegent ons.

We verbleven opnieuw in het centrum en genoten van het comfort van het gebouw en de liefde van de cliënten. Het was heel erg fijn dat de rondleding door het gebouw in het Engels kon geschieden, want dat was de taal die iedreen het beste verstond. Trouwens, Lorraine (Brendon`s vrouw) en haar moeder, die juist op bezoek was in Ozd, woonden de rondleiding ook bij.

Onze maaltijden gebruikten we in een huis van de stichting in het dorp. Heel veel dank voor de smakelijke maaltijden. Voor ons was het allemaal nieuw en erg speciaal voor de Hongkongse maag. Maar we vonden het allemaal erg lekker.

Vrijdag hadden we lekker weer. We hebben een fijne wandeling gemaakt in de heuvels. Samen met de familie Wheeler. Samen werken en samen ontspannen. We wensen hen Gods zegen toe en een goede reis naar Nieuw Zeeland. We bidden dat God mensen wil sturen die hun werk in Ozd kunnen voortzetten.

Zaterdagmorgen namen we afscheid. We zaten vol met ervaringen en gevoelens. En ook al maakten we dit keer geen grapjes met Levente, het is zeker ons plan om volgend jaar terug te komen met een groep uit Hong Kong.
Viktor Gyurik, Hong Kong