October 2011

Het is de derde keer dat er een groot team van Halle uit Westfalen in Duitsland het kasteel van de Stichting Bonus Pastor in Ozd bezocht. Hun doel was meer van het kasteel te leren en de omgeving. Ook om iets te doen aan de restauratie van het kasteel Het initiatief lag bij de Lutherse pastoor Bernd Eimterbäumer en was gezamenlijk georganiseerd met de Stichting Bonus Pastor. De eerste groep vrijwilligers kwam in 2009. Toen bestond het team ’maar’ uit 45 deelnemers. In 2010 kwamen er 63 en nu waren het er 42.

Antecedenten
Het programma viel in de duitse herfstvakantie. De studenten waren twee weken vrij en konden naar Ozd in Roemenië afreizen. Het waren specialisten en jeugd. Normaal kwamen ze in een grote en kleine bus met het nodige gereedschap inclusief gehuurde douches. Vooraf werd het werk samen met Bonus Pastor gepland. Dit keer was dat het restaureren in kleine stapjes van het beschadigde kasteel en ook het ervaren van het leven in een kasteel gedurende twee weken. Het is waar dat de omstandigheden primitief waren, maar goed: je bent in een kasteel…

2011
De groep kwam naar Ozd van 23 oktober tot 3 november. Van de 42 deelnemers waren er 17 volwassenen en 25 jong-volwassenen in de leeftijd van 9 tot 76 jaar. De groep bestond uit 13 meisjes en 29 jongens. Er kwamen ook deskundigen mee: twee electriciens, een tuinman, drie timmerlieden en een professionele schoorsteenveger.

Activiteiten
Dit jaar voltooiden ze het volgende aan het kasteel: ze bouwden houten trappen, zodat de mensen veilig de zolder konden bereiken vanaf de tweede verdieping. Ze brachten plastic folie aan op de zoldervloer, maakten ramen, legden waterpijpen aan. De keuken heeft nu goede leidingen, een badkamer is klaar en de tweede half. Het plafond en de wanden van de kelder zijn gestabiliseerd. De houten vloer in de grote zaal is half klaar en de omgeving van het kasteel is opgeruimd. Ze repareerden ook de noordoosten muur van de kerk in het naburige Bichis.

Vrije tijd
Naast het werk hadden de vrijwilligers ook interessante programma’s tijdens hun vrije tijd. Het was een kostbaar moment voor hen toen ze de bewoners van het Therapeutisch Centrum ontmoetten. ’Het Centrum, waar behandelingen plaatsvinden bij mannen met drugs- en alcoholverslaving heeft uitmuntende resultaten bereikt. Hierdoor vinden velen de weg om van verslaving af te k- schreef een van de deelnemers in zijn verslag. Op een avond bezochten de bewoners de vrijwilligers in het kasteel. Zij vertelden hun levensverhalen, de omstandigheden waardoor ze in Ozd terecht waren gekomen, en met name in het Therapeutisch Centrum. Er heerste een gezellige sfeer gedurende de avond toen twee jonge mensen van de Duitse groep ook over hun leven vertelden. De avond werd geëindigd met een toewijding.

Zondag was een rustdag. ’s Morgens gingen ze naar de kleine kerk in het dorp. Daarna ging een kleine groep naar het zwembad in Targu Mures. Anderen gingen hiken in de heuvels van de omgeving van Ozd. Weer een andere groep namen deel aan een voetbalwedstrijd, samen met de bewoners van het centrum. Dit wordt beschouwd als een traditie, want in voorgaande jaren werd dit ’kampioenschap’ ook georganiseerd.

In deze periode waren er ook drie Nederlandse vrijwilligers, die Ozd bezochten. Zij kwamen speciaal voor de bewoners van het Therapeutisch Centrum, maar namen ook deel aan het Duitse programma. Ze werden uitgenodigd om mee te eten in het kasteel en hadden de mogelijkheid elkaar beter te leren kennen en met elkaar ervaringen te delen, in een vriendelijke sfeer.

Waar is het goed voor?
We vroegen hen waar het goed voor is om vreemde jongeren te laten deelnemen in zo’n programma. Hun antwoord was dat gezamenlijk werken voor een gemeenschappelijke zaak je kan leren behulpzaam te zijn wanneer anderen hiertoe niet goed in staat zijn en de middelen beperkt zijn. Tegelijkertijd ervaren de jongeren het leven in een armer land en zien hun eigen dingen nu in een ander perspectief. Ook maakten ze kennis met het werken met verschillend gereedschap, onder leiding van professionele mensen en kunnen nu het werk doen, waar ze misschien talent voor hebben.

“’Deze groep is het grootste teken en hoop voor ons dat God ons project heeft gezegend!’ Dit waren de laatste woorden van dr. Levente Horváth, de president van de stichting, tegen de vrijwilligers toen ze Ozd verlieten.

Van 9 tot 22 oktober 2010 vond onze tweede bouwvakantie plaats in Ozd in Roemenië. De 63 deelnemers verheugden zich op een leuke tijd in dit kleine dorpje. Bij aankomst, na 26 uur rijden, werden we opgewacht met een stralend zonnetje. Dit was voor enkelen aanleiding om meteen een wandelingetje te gaan maken. Anderen gingen meteen aan de slag. Toen ook onze vrachtwagen met spullen gearriveerd was, hebben we het eerst een beetje huiselijk gemaakt in het kasteel. De slaapzalen op de eerste verdieping werden ingericht, evenals de keuken en de gemeenschappelijke ruimte. Omdat er in het kasteel nog geen badkamer beschikbaar is, was ons door Gerhard Wellmann uit Halle weer een douchecontainer ter beschikking gesteld. Dan is het tijd voor de eerste gezamenlijke maaltijd, waarna iedereen moe maar voldaan naar bed gaat. Gelukkig hingen er een paar straalkacheltjes, want verwarming is er nog niet.

De volgende ochtend gingen we van start. Er waren verschillende mogelijkheden waar we mee aan de slag konden. Bijv. de muren van de kliniek, het ombouwen van een schuur tot sportruimte, een nieuwe vloer in een van de kamers van het kasteel en het maken van een badkamer. De timmerlieden maakten veel ramen en deuren. De elektriciëns verlegden leidingen en zorgden op diverse plaatsen voor licht. Ook werd een schoorsteenkanaal helemaal schoongemaakt. Daarna kon er een kachel voor geplaatst worden. Deze zorgde voor warmte in de gemeenschapsruimte.

Naast het kasteel werd een terras aangelegd. Een nieuw project was een klein huis in het dorp. Hier komen t.z.t. medewerkers van de stichting te wonen. De elektrische leidingen werden vernieuwd, een bad werd geplaatst en beschadigde muren werden gerepareerd. Natuurlijk moest er ook aan de inwendige mens gedacht worden. Het keukenteam verzorgde heerlijke maaltijden. Een ander team bakte elke dag vers brood. Zo had ieder zijn taken. Zondag was onze vrije dag. `s Morgens bezochten we gezamenlijk de kerkdienst in Ozd. Na het eten waren er verschillende mogelijkheden. Er was een groep die naar het zwembad ging, anderen genoten van een paardrijtocht in de omgeving. Velen verheugden zich op de voetbalwedstrijd Duitsland – Roemenië, waar we zouden aantreden tegen een team van de kliniek.

In de namiddag kregen we nog een rondleiding in de kliniek en werd ons meer verteld over de toegepaste therapievormen. `s Avonds was er al weer een hoogtepunt. De cliënten uit de kliniek kwamen bij ons op bezoek en vertelden ons hun levensverhalen.

Op donderdag 21 oktober werd het al weer tijd voor afscheid. We pakten in en vertrokken deze ochtend weer richting Halle. Vanuit de bus wierpen we nog een laatste blik op het kasteel en de omliggende heuvels.

Ook dit jaar was de bouwvakantie weer een belevenis, die we niet snel zullen vergeten.

Daniela Minuth

oktober 2009

Al weer enige jaren gaat de Evangelische Gemeente uit Halle Westfalen, een klein stadje in Duitsland in de herfst op „bouwvakantie“ naar Roemenië. Onze groep bestaat uit enkele professionele bouwvakkers en daarnaast vrijwilligers (velen van hen zijn jongeren), onder leiding van onze predikant Bernd Eimterbäumer. Een groep van ruim 40 personen. Dit jaar kwamen we voor het eerst naar Ozd om de Stichting Bonus Pastor te helpen.

Het eerste contact kwam vorig jaar tot stand. We hadden namelijk een vrijetijdscentrum gerenoveerd in Geoagiu. Het meeste werk was daar gedaan en we waren op zoek naar iets nieuws. We hoorden van de kliniek in Ozd en zijn er wezen kijken. In het afgelopen jaar gingen de predikant en enkele deskundigen er opnieuw heen om de bouwactiviteiten voor te bereiden en te plannen. In oktober 2009 was het dan zover en gingen we met een grote bus en een minibus.

Het is de bedoeling dat het kasteel verbouwd gaat worden tot congreshotel en uiteindelijk geld oplevert voor de kliniek. Er zijn EU subsidies voor de verbouw van het kasteel aangevraagd, maar dit is een traject van vele jaren. Tot die tijd is het in ieder geval nodig dat er wat saneringswerk wordt verricht, zodat de huidige staat van het gebouw niet verder verslechtert. Hieraan hebben wij, evenals enkele groepen voor ons, gewerkt. De dakgoten zijn aangesloten op de afvoerpijpen, er zijn veel electriciteitskabels aangebracht om licht in de duisternis te brengen. Ook zijn nieuwe kozijnen geplaatst en tenslotte zijn ook de toegangsdeur en opgang vernieuwd. Bij de kliniek hebben we aan enkele muren gewerkt, die erg nat waren. We hebben er onder andere een nieuw drainagesysteem gemaakt. Tenslotte hebben we een „pomphuis“ gemaakt om de pomp te beschermen in winterse tijden.

Naast het werk hadden we ook vele waardevolle contacten met mensen uit het dorp. Natuurlijk ook met de cliënten uit de kliniek. Zij bezochten ons op de derde avond en vertelden hun levensverhaal. Op zondag volgde er een vriendschappelijke voetbalwedstrijd met aansluitend een maaltijd. Tenslotte hebben we nog dia`s vertoond van onze vorige bouwwerkzaamheden. Ook leerden we Brendon kennen. Na tien jaar succesvol bankier te zijn geweest in Londen is hij uit zijn oude leven gestapt. Hij is nu een jaar in Roemenië, samen met zijn vrouw en vijf kinderen, en probeert de kliniek met vrijwilligerswerk te ondersteunen. Op een avond kregen we bezoek van Levente Horvath, predikant en oprichter van Bonus Pastor. Hij vertelde dat een cliënt hem eens vertelde dat er maar één weg naar de kliniek in Ozd is, verder kan men niet. Je moet je leven 180 graden draaien voor de terugweg.

Naast het werk hadden we ook vele waardevolle contacten met mensen uit het dorp. Natuurlijk ook met de clienten uit de kliniek, zij bezochten ons op de derde avond. Ze vertelden hun levensverhaal. Op zondag volgde er een vriendschappelijke voetbalwedstrijd met aansluitend een maaltijd. Tenslotte hebben we nog dia`s vertoond van onze vorige bouwwerkzaamheden. Ook leerden we Brendon kennen. Na tien jaar succesvol bankier te zijn geweest in Londen is hij uit zijn oude leven gestapt. Hij is nu een jaar in Roemenie, samen met zijn vrouw en vijf kinderen, en probeert de kliniek met vrijwilligerswerk te ondersteunen. Op een avond kregen we bezoek van Levente Horvath, predikant en oprichter van Bonus Pastor. Hij vertelde dat een client hem eens vertelde dat er maar één weg naar de kliniek in Ozd is, verder kan men niet. Je moet je leven 180 graden draaien voor de terugweg.

Een mooie beeldspraak. Ook bij sommigen van ons is er iets veranderd in deze periode. Het was weer een fantastische ervaring om in Roemenië op bezoek te zijn en we verheugen ons nu al op volgend jaar. We willen dan namelijk graag terug komen.